Zmień kontrast strony na zgodny z WCAG Powiększ czcionkę na stronie
Telefon wsparcia: (22) 270 11 65          Porady mailowe: psycholog-(na)-stowarzyszenieanimo.pl

Stowarzyszenie Animo

Działamy na rzecz osób z zaburzeniami lękowymi.

Kim jesteśmy?

Stowarzyszenie Animo – Odważ się Żyć! powstało, by pomóc osobom doświadczającym zaburzeń lękowych. Po pomoc mogą zgłosić się do nas osoby doświadczające uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii specyficznych, agorafobii, lęku napadowego, fobii społecznej, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz zaburzeń lękowych będących wynikiem traumatycznych doświadczeń. Telefon zaufania skierowany jest także do osób, które nie korzystały z pomocy specjalisty i nie mają diagnozy zaburzeń lękowych, ale doświadczają derealizacji, depersonalizacji, stanów nasilonego lęku, którym towarzyszy obawa przed śmiercią lub utratą zmysłów, czy też niepokojących objawów somatycznych, które nie są wynikiem choroby somatycznej.

Celem działalności Stowarzyszenia Animo jest pomoc osobom doświadczających zaburzeń lękowych poprzez różne formy wsparcia. Pierwszym projektem, jaki realizuje Stowarzyszenie Animo, jest prowadzenie telefonu wsparcia przeznaczonego tylko dla osób doświadczających wyżej wymienionych zaburzeń. Można tam po prostu porozmawiać w chwilach kryzysu o swoich odczuciach, problemach i emocjach. Podczas rozmowy można także uzyskać informacje na temat zaburzeń – jak sobie z nimi radzić, gdzie udać się po pomoc i co robić w sytuacji kumulacji lęku tak dobrze znanej wszystkim cierpiącym pod nazwą ataku paniki. W ramach naszych działań można skorzystać również z porady psychologa udzielanej poprzez kontakt e-mailowy.

Pomoc na telefonie wsparcia oraz kontakt poprzez e-mail udzielana jest bezpłatnie oraz anonimowo przez psychologów.

Aktualności

Wsparcie psychologiczne dedykowane osobom
z niepełnosprawnością

Najnowsze artykuły

Depresja klimatyczna – zmartwienia dotyczące zmian klimatu – rozmowa z Olgą Ślepowrońską

Depresja klimatyczna – zmartwienia dotyczące zmian klimatu – rozmowa z Olgą Ślepowrońską

O depresji klimatycznej i klimatycznej grupie wsparcia rozmawiamy z Olgą Ślepowrońską   Olga Ślepowrońska – psycholożka, podróżniczka, autorka bloga i książek o tematyce psychologicznej. Inicjatorka kolektywu Czujczuj, działającego na rzecz dzieci ze społeczności narażonych na wykluczenie i Wiceprezeska Stowarzyszenia Mudita, które wspiera osoby z niepełnosprawnościami oraz ich rodziny. Mama Roszka i Idy.   Przede wszystkim dziękuję, że zgodziłaś się na rozmowę. Jako wiceprezeska Stowarzyszenia Mudita działasz aktywnie na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Co skłoniło cię do zajęcia się sprawą klimatu? Przez wiele lat wcale nie zajmowałam się osobami z niepełnosprawnością i ich bliskimi, tylko jeździłam po świecie z warsztatami dla dzieci i budowałam recyklingowe place zabaw....

czytaj dalej
Nawracające ataki paniki i objawy somatyczne

Nawracające ataki paniki i objawy somatyczne

Wszystko zaczęło się dość niewinnie. W roku 2007 ukończyłem studia. Od 5 lat, przez cały ich okres mieszkałem w Krakowie. Stres związany ze studiowaniem, nadmiarem egzaminów i zaliczeń dał o sobie znać z opóźnieniem. Kiedyś wracając z uczelni tramwajem poczułem się bardzo źle. Nie wiedziałem jeszcze wtedy, że jest to atak paniki. Objawy były dla mnie bardzo trudne do przeżycia – nagły atak lęku połączony z uczuciem, że zaraz umrę. Może to zawał? Serce chce wyskoczyć z klatki piersiowej, człowiekowi robi się słabo. Ktoś kto tego doświadcza wie o czym mówię. Zaniepokojony udałem się na badania lekarskie. Diagnoza? "Jest Pan zdrowy",  "Nic Panu nie dolega". Wiadomo, że ta choroba to choroba emocji i uczuć, dlatego w początkowych fazach  bardzo pomocne i pożądane jest wsparcie bliskich....

czytaj dalej
Natłok myśli, samotność i niezrozumienie

Natłok myśli, samotność i niezrozumienie

Budzę się w piękny majowy poranek. Odsłaniam żaluzje, czuję się wyśmienicie. Taa... Tak mija mi pierwsze 15 sekund mojego poranka, jedyny czas kiedy mam iluzje spokoju... Patrzę przez okno i jedyne co czuję to lęk. Paraliż. Nie myśl o tym, nie myśl. Nie da się... Może pójdę jeszcze spać? Nie, bo znowu wstanę o 18. No to gdzie jest ta czekolada... Cała tabliczka. Zajadanie problemów. Dwadzieścia kilogramów więcej. A ludzie dalej myślą, że to przez lenistwo... Dobra, zadziałało. Zadziałało na 5 minut. Nie da się o tym nie myśleć...! Ciężko by było, skoro moją obsesją jest – perspektywa... Wiem, to dziwne, może nawet zabawne, ale to co wywołuje u mnie lęk to perspektywa, to, że dalekie rzeczy są takie malutkie, a bliskie - takie ogromne. Ehhh... Dwie godziny wewnętrznego monologu. A raczej...

czytaj dalej
Czy Mindfulness pomaga w nerwicy? Rozmowa z Agatą Baranow z Tuite.pl

Czy Mindfulness pomaga w nerwicy? Rozmowa z Agatą Baranow z Tuite.pl

Niektórzy z Was mogą kojarzyć naszą rozmówczynię. Z okazji tegorocznej edycji Koncertu Świątecznego SGH poświęconej Stowarzyszeniu Animo Agata Baranow miała okazję przybliżyć zainteresowanym tematykę mindfulness prowadząc wykład on-line wraz z krótką praktyką, który można obejrzeć na platformie Facebook pod tym linkiem . Poniżej publikujemy wywiad, w którym Pani Agata opowie czym tak właściwie jest mindfulness i jak może on pomóc w leczeniu zaburzeń lękowych. Czy mogłaby Pani powiedzieć jak wygląda Pani codzienna praktyka uważności? Własna praktyka stabilizuje mnie i poprawia jakość mojego funkcjonowania na co dzień, więc zaczynam nią każdy dzień. Wstaję dość wcześnie, zwykle między godziną 5:00 a 6:00. Kładę się spać również o tej samej porze codziennie, około g. 22:00. Potrzebuję mieć...

czytaj dalej
Zooterapia (animaloterapia) – terapia z udziałem zwierząt

Zooterapia (animaloterapia) – terapia z udziałem zwierząt

Znacie to uczucie, kiedy wracacie po stresującym dniu pracy, a za progiem domu czeka przyjaciel cieszący się, że wreszcie jesteście? Futrzasty przyjaciel machający ogonem albo mruczący, którego towarzystwo koi nerwy i zaraża entuzjazmem – i nagle, dzięki niemu świat staje się lepszym miejscem. Początki animaloterapii Wzmianki na temat pozytywnego wpływu zwierząt na zdrowie ludzi pojawiały się już w starożytności. Przykładowo Hipokrates wspominał w tym kontekście o jeździe konnej. Tzw. „terapię naturalną” polegającą na kontakcie z przyrodą, w tym także ze zwierzętami gospodarskimi, prowadzono już w IX wieku w belgijskim ośrodku dla osób z niepełnosprawnościami, a jedna z pierwszych placówek oficjalnie wprowadzających animaloterapię dla osób cierpiących na choroby psychiczne powstała w...

czytaj dalej