*
Telefon wsparcia: (22) 270 11 65          Porady mailowe: psycholog-(na)-stowarzyszenieanimo.pl

Stowarzyszenie Animo

Działamy na rzecz osób z zaburzeniami lękowymi.

Kim jesteśmy?

Stowarzyszenie Animo – Odważ się Żyć! powstało, by pomóc osobom doświadczającym lęku objawiającego się pod postacią somatyczną. W psychiatrii i psychologii zaburzenia te nazywane są nerwicą, zaburzeniami lękowymi, depresją, agorafobią, fobią społeczną etc. Głównym celem działalności Stowarzyszenia Animo jest bezpośrednia praca z osobami doświadczającymi stanów lękowych i pomoc im poprzez różne formy wsparcia. Pierwszym projektem, jaki realizuje Stowarzyszenie Animo, jest prowadzenie telefonu wsparcia przeznaczonego tylko dla osób doświadczających wyżej wymienionych zaburzeń. Można tam po prostu porozmawiać w chwilach kryzysu o swoich odczuciach, problemach i emocjach. Podczas rozmowy można także uzyskać informacje na temat zaburzeń – jak sobie z nimi radzić, gdzie się udać się po pomoc lekarską i co robić w sytuacji kumulacji lęku tak dobrze znanej wszystkim cierpiącym pod nazwą „ataku paniki”. Pomoc na telefonie wsparcia udzielana jest bezpłatnie oraz anonimowo przez psychologów. W ramach naszych działań można skorzystać również z porady psychologa udzielanej poprzez kontakt e-mailowy.

Aktualności

Zmieniamy godziny działania telefonu wsparcia

Zmieniamy godziny działania telefonu wsparcia

Od października 2020 r. nasz telefon jest czynny od wtorku do czwartku w godzinach 18:00-21:00. Wierzymy, że ta zmiana ułatwi Wam skorzystanie z pomocy, którą oferujemy. Nowe godziny pozwolą na...

Ruszył nasz telefon wsparcia!

Ruszył nasz telefon wsparcia!

Pierwszym projektem, jaki realizuje Stowarzyszenie Animo, jest prowadzenie telefonu wsparcia przeznaczonego tylko dla osób doświadczających zaburzeń takich jak nerwica, fobie, silne stany lękowe. Pomoc na telefonie wsparcia udzielana jest bezpłatnie oraz anonimowo przez psychologów.

Najnowsze artykuły

Szukając diagnozy odnalazłam siebie

Szukając diagnozy odnalazłam siebie

Pierwszy atak Wszystko zaczęło się w niedzielę na początku października 2012 roku, kiedy to podczas powrotu samochodem z koncertu, poczułam się źle − serce biło nierówno, tak jakby co chwilę się zatrzymywało. Przestraszyłam się, że to zawał (w końcu ludzie w młodym wieku też chorują). Pierwsze co mi przyszło do głowy „wziąć aspirynę” i wzięłam. Nic mnie nie bolało, ale od razu zaczęłam myśleć o tym, gdzie jest najbliższy szpital, żebym zdążyła do niego dojechać. Starałam się oddychać spokojnie, głęboko. Zasadniczo myślałam, że umieram. Gdy serce się uspokoiło, a właściwie dość szybko się to stało − całe kołatania trwały może minutę, to nadal byłam przestraszona. Zastanawiałam się „co to było?”, „co mi jest?”. Niby przeszło, ale tego wieczora, jak i dnia następnego czułam się bardzo słabo, a serce bardzo szybko biło przez cały czas. Byłam zmęczona, chociaż nie robiłam niczego, co mogło mnie zmęczyć. Szukając przyczyny Udałam się do lekarza pierwszego kontaktu, który po wykonaniu EKG...

BĘDĘ ŻYĆ – bo przecież ileż razy można umierać?

BĘDĘ ŻYĆ – bo przecież ileż razy można umierać?

Od kiedy to trwa? To jest dobre pytanie... Być może od momentu, kiedy zaczęłam zauważać, że w domu coś jest nie tak? Że nie nie jest tak jak u moich koleżanek ze szkoły podstawowej? Może w gimnazjum, kiedy w fazie buntu zaczęłam się sprzeciwiać mojej Mamie? Mówić jej, że nie chcę być już bita, za co byłam znowu uderzana... Może w liceum, kiedy byłam już pewna, że moje dzieciństwo było chore i pełne nerwów, których nigdy nie doświadczały moje koleżanki? Czy ja jestem inna? Tak, zdecydowanie był to czas liceum. To wtedy właśnie zaczęłam zauważać, że gdy się zdenerwuje- szumi mi w głowie i moje serce wyskakuje z piersi. Nie tylko w momencie zdenerwowania, ale także i długo po nim... Wtedy zauważyłam też, że myślę więcej niż rówieśnicy. Z tym że ja nie myślałam o tym co będzie na obiad, tylko myślałam o śmierci. O tym, kiedy umrę? Że chciałabym umrzeć teraz (choć wcale nie chciałam) co wprowadzało mnie w stan przerażenia. Te myśli pojawiały się znikąd, one po prostu przychodziły mi do...

Objawy nerwicy

Objawy nerwicy

Doświadczasz tych objawów? Możesz cierpieć na zaburzenia lękowe… Masz problemy z sercem, które mógłbyś opisać jako przyspieszone i nierówne bicie serca, kołatanie, duszności? Może odczuwasz częste bóle różnego rodzaju. Wpadasz w panikę, bojąc się, że umierasz właśnie w tej chwili albo myślisz, że w Twoim organizmie rozwija się groźna, śmiertelna choroba, która zabija Cię powoli. Myślisz, że Twój przypadek jest bardzo rzadki albo cierpisz na przypadłość, której lekarze nie potrafią prawidłowo zdiagnozować lub bagatelizują to, co im zgłaszasz i nie traktują Cię poważnie? Przeszukujesz internet w celu postawienia sobie samodzielnie diagnozy, by w końcu móc otrzymać właściwą pomoc… Ciągle czujesz się chory i coraz częściej na pytanie “jak się czujesz?” nie potrafisz dokładnie opisać swojego stanu? Czy ten opis brzmi znajomo?

Zrozumieć lęk, panikę, nerwicę…

Zrozumieć lęk, panikę, nerwicę…

Lęk jest emocją powszechną i jak każda inna emocja i pełni określoną rolę w życiu każdego człowieka. Zadaniem “zdrowego lęku” jest zapewnienie jednostce przetrwanie i asymilację do otoczenia. W organizmie zachodzą również procesy fizjologiczne, które są wywołane pojawiającym się zagrożeniem i przetworzeniem tego zagrażającego bodźca poprzez poznawczą ocenę, która aktywizuje układ nerwowy do zachowania. Takimi reakcjami jest ucieczka, paraliż lub walka. O zaburzeniach lękowych mówimy wtedy, kiedy nasilenie lęku wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie człowieka, a także wtedy, kiedy wywołuje dyskomfort i cierpienie. Powyższe objawy świadczą o tym, że “zdrowy lęk” przeobraził się w “lęk zaburzony” i przestał spełniać swoją funkcję adaptacyjną. Jak odróżnić strach od lęku? Zarówno strach jak i lęk należy różnicować w kontekście czterech komponentów składających się na istotę tych obu emocji. Należy do nich: aspekt emocjonalny, aspekt somatyczny, aspekt behawioralny oraz aspekt poznawczy....

Jak poradzić sobie z negatywnymi myślami?

Jak poradzić sobie z negatywnymi myślami?

Według podejścia poznawczo–behawioralnego, ważną rolę w rozwoju i podtrzymywaniu zaburzeń lękowych odgrywają nasze myśli. Nie są to zwykłe myśli, lecz ich gonitwa, albo zamartwianie się, przeskakiwanie w głowie z tematu na temat, wyobrażanie sobie najgorszego scenariusza zdarzeń, trudności w koncentracji. Jak brzmią typowe myśli, towarzyszące zaburzeniom lękowym? Jak poradzić sobie z negatywnymi myślami? Przykłady negatywnego myślenia: „Martwię się o wszystko, robię się spięty i podirytowany, a kończy się tym, że złoszczę się na dzieci.” „Moje myśli rozpędzają się, czuję, że zaraz stracę nad sobą panowanie i oszaleję, albo nie wiem co.” „Pewnie tak źle wytłumaczyłem mu instrukcję, że będzie musiał poświęcić dodatkowy czas na jej zrozumienie”. „Jak lęk dopadnie mnie w autobusie, to nikt mi nie pomoże, sama sobie z nim nie poradzę.” „Zaraz umrę, bo serce bije mi za szybko.” Te przykłady to myśli lękowe, które nam nie służą - wprowadzają niepokój, zdenerwowanie, napięcie, oszołomienie,...

Techniki relaksacyjne przy nerwicy i stanach lękowych

Techniki relaksacyjne przy nerwicy i stanach lękowych

Jedną z podstawowych potrzeb ciała i umysłu jest odprężenie. W sytuacji, gdy zmagasz się z zaburzeniami lękowymi relaksacja powinna być metodą dodatkową, wspierającą terapię i ewentualne leczenie farmakologiczne. Każdy z nas jest jednością ciała, umysłu i relacji z otoczeniem. Aby czuć się dobrze powinniśmy zadbać o równowagę we wszystkich tych sferach. Gdy pojawiają się objawy somatyczne (np. bóle głowy, ucisk w klatce piersiowej) lub psychiczne (np. zmęczenie, drażliwość) może to być ważny sygnał organizmu mówiący, że któreś z wyżej wymienionych potrzeb nie są zaspokajane. Pomyśl przez chwilę w jaki sposób dbasz o swoje ciało, psychikę i relacje? Techniki relaksacyjne są także elementem niektórych terapii, głównie terapii poznawczo-behawioralnej.